تـمام غصه ها از همان جایی آغاز می شوند که، ترازو بر می داری


می افتی به جان دوست داشتنت . انـدازه مـی گـیـری !


حسـاب و کـتـاب مـی کـنـی ! مقـایـسـه مـی کـنـی !


و خدا نـکـنـد حسـاب و کـتـابـت بـرسـد بـه آنـجـا کـه زیـادتر دوستش داشته ای ،


کـه زیـادتـر گذشـتـه ای ، که زیـادتـر بـخـشـیـده ای ، به قـدر یـک ذره ، یک ثانیه حتی !


درست از همانجاست که توقع آغاز می شود


و توقع آغاز همه ی رنج هایی است که به نام عشق می بریم…!