من زنم!
با دست هایی که دیگر دلخوش به النگوهایی نیست
که زرق و برق شخصیتم باشد!
من زنم!
و به همان اندازه از هوا سهم میبرم که ریه های تو
سهم میبرد
می دانی؟
درد آور است که من آزاد نباشم
که تو به گناه نیفتی
قوس ها ی بدنم، به چشمهایت
بیشتر ازتفکرم می آیند
دردم می آید که باید لباس هایم را
با میزان ایمان شما تنظیم کنم
دردم می آید که در تخت خواب
با تمام عقیده هایم موافقی!
و صبح ها از دنده ی دیگری از خواب پا میشوی!!!
تمام حرف هایت عوض میشود!!