خستـﮧ امـ از تظاهـــر بـﮧ ایستـــادگی ..

از پنهـــاטּ کردنِ زخـم ـهآیم ..

زور کـﮧ نیست !

دیگر نمے توانمـ بی دلیل بخنـدَمـ و بـــــا لبخنـدﮮ مسخره

وانمود کنمـ همـﮧ چیز رو بـﮧ راه استــ ..

زور ڪه نیستـ !

دیگــر نمے تـوـآنمـ وسَط خنـده ـهایم هِق هِق خفه ی

گریـه ام را بشنومـ و زجــر بکشـَم از خنده ـهای تلخَم //

چقـَدر بگویمـ فــردآ روزِ دیگریستــ

و امـــــروز بیایـد ،

و مثـل هر روز باشـَم .. �

خستــــﮧ امـ  ..

از نَبودِ تو ..

اَز خودَمــ ..

از  همـﮧﮮ " زنـدگے " ..

می ـخوـآهمـ بڪشمـ کنــار !

از گـناهِ تـــو ..

اَز خودمـ ..

اَز ه ـمه ی زِندگـ ـ ـ ـے لَعنتـی ..